เพื่อน!

[smile]

Tweet

เพื่อน!
  ….ตลอดเวลาที่เราเป็นเพื่อนกันมา  เราไม่เคยรู้เลยว่าความรู้สึกดีๆ ที่เรามีให้กันแบบนี้ มันเป็นความรู้สึกที่เพื่อนจะมีให้กัน  หรือว่าเรานั้นรู้สึกมันมากกว่าคำว่า   “เพื่อน”
           
       ผมชื่อ อุ่นครับ  ผมกับ แก้ว เป็นเด็กมัธยมปลาย โรงเรียนสหแห่งหนึ่ง  เราทั้ง2 สนิทกันมาก  จนเพื่อนหลายคนมักแซวว่า ผมกับแก้วเป็นแฟนกัน   เช้าวันนี้เมื่อผมมาถึงโรงเรียน  “อุ่นนนนน…….”   เสียงของแก้วตะโกนเรียกอุ่น “เออ…ว่าไง”

“กรูชอบเด็กห้อง 2 วะ”  ตอนนั้นผมรู้สึกใจหวิวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  และก็ทำได้แค่ตอบเธอไปว่า  “ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”   จากนั้นเธอก็ได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ผมฟัง  “แกต้องช่วยฉันนะเว้ย”  แก้วขอร้องไห้ผมช่วยเธอ ให้ผมช่วยเป็นสื่อกลางความรักของเธอและเค้าคนนั้น  โดยผมก็ตอบตกลงด้วยความเต็มใจ(มั้ง)   เค้าคนนั้นเป็นเด็กห้อง 2 เป็นนักดนตรีของโรงเรียนนี้ แต่ว่าไอ้ผมมันก็หัวโจกของโรงเรียนนี้เหมือนกัน  ผมเลยมีเพื่อนเยอะ ใครๆก็ต้องรู้จักผม เพราะผมขึ้นชื่อในห้องปกครองมาก ตั้งแต่เรื่องเล็กๆอย่างเรื่องทรงผม  ไปยังเรื่องใหญ่อย่างไปตีกับโรงเรียนตรงข้าม ฮ่าๆ ก็ผมมันเป็นคนใจร้อนนี่ครับ


เด็กห้อง2 ที่แก้วชอบมันชื่อว่า “ไอ่กอล์ฟ”  ผมเดินเข้าไปขอเบอร์ไอ่กอล์ฟเอาไปให้กับแก้ว  จากนั้นเค้าทั้งสองก็คุยกันทางโทรศัพท์ และรู้จักกัน  ผมไม่รู้หรอกว่าเค้าคุยอะไรยังไงกัน  แต่ที่ผมรู้คือไอ่กอล์ฟมันไม่ได้ชอบแก้ว  แต่แก้วก็ยังชอบมันอยู่   เมื่อเวลาผ่านไปผมก็มีรุ่นพี่มาจีบ  ผมตกลงคบกับพี่คนนั้น แต่ไอ่แก้วซิ  มันก็ยังไม่คิดที่จะไปชอบคนอื่น คงยังชอบไอ่กอล์ฟเหมือนเดิม  โดยที่ผมไม่เห็นความคืบหน้าของมันเลย  จนวันนี้ตอนที่ผมกับแก้วกำลังไปกินข้าวกลางวัน แก้วเห็นไอ่กอล์ฟเดินมากับรุ่นพี่  ผมอยากรู้ว่าคนที่เดินข้างมันเป็นใคร เลยเดินเฉียดๆเข้าไปแซวว่า “เฮ้ย…แฟนเหรอ”   มันตอบกลับมาว่า “อื้มม แฟนกูเอง”  ผมหันไปมองแก้วที่ยืนอยู่ข้างๆผม  มันไม่พูดอะไรได้แต่ยืนนิ่งๆ แล้วก็ไม่พูดอะไรกับใครไปอีกเลยทั้งวัน ผมปลอบใจเธอยู่นานเลยกว่าเธอจะทำใจได้  เธอคงไม่รู้หรอก  ว่าผมเคยไปต่อยกับไอ่กอล์ฟมาครั้งนึง  ผมทนไม่ได้ที่ผมเห็นเพื่อนที่ผมรักที่สุด มาเสียใจ  ส่วนความรักของผมก็ราบเรียบดี  แต่แล้วมันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมต้องตีตัวออกห่างจากเพื่อนคนนี้ คนที่ผมรักที่สุด……. 

[smile]

Tweet

เพื่อน! (2)
….วันนี้เป็นวันสิ้นปี  ไม่บ่อยนัก  ผมกับแก้วจะได้มาเที่ยวเล่นด้วยกันในตอนกลางคืน ผมตะรอนไปทั่วหละครับ  แต่แก้วคงไม่มีโอกาสมากนักที่จะได้ออกมาเที่ยวเล่นในราตรีแบบนี้   ผมพาเธอไปเที่ยวในงานเคาว์ดาวปีใหม่ ที่นี้มีต้นคริสมาสสวยงาม  แสงสีและบันยากาศช่างเป็นใจ….  เอ่ออ  ตอนนั้นนอกจากผมกับแก้วแล้วก็ยังมีเพื่อนๆอีก 2-3 คนที่มาด้วยกัน  แต่ผมอยากอยู่กับแก้วแค่ 2 คนมากกว่า  ผมจึงดึงมือเธอออกมาจากกลุ่มเพื่อน  แล้วมานั่งคุยกันที่ชายแม่น้ำ  ดูเธอมีความสุขมากที่ได้มาเที่ยวในคืนนี้  ผมถามเธอว่า “อีกไม่กี่นาทีก็จะปีใหม่แล้ว  ถ้าขอพรได้ 1 ข้อ มึงจะขออะไร” เธอหันมาตอบผม ด้วยแววตาใสๆ ว่า  “ขอให้กอล์ฟหันกลับมารักแก้วได้มั้ย!”  จากที่ผมยิ้มๆอยู่  ก็หุบยิ้มลงโดยอัตโมมัติ  “แล้วอุ่นหละ จะขออะไร”  ผมคิดอยู่นาน และกำลังจะตอบเธอ ทันใดนั้น เสียงพุต้อนรับปีใหม่ก็ดังขึ้น  เธอเงยหน้าขึ้นไปมองพุ  หลังจากสิ้นเสียงพุ  เธอก็หันมามองผมเพื่อรอฟังคำตอบ  ผมตอบเธอว่า… “ขอให้แก้วเป็นแฟนกับอุ่นได้มั้ย”  เธออึ้งไปสักพัก ก่อนจะตอบผมว่า “บ้าแร้ว! มึงมีแฟนอยู่แล้วนะ แล้วเพื่อนกัน จะเป็นแฟนกันได้ยังไง “  ผมไม่ได้ตอบอะไรเธอ  แล้วเธอก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ  เรานั่งเงียบๆอยู่กันสักพัก  ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นเพื่อขอตัวกลับ  ผมลุกขึ้นตามเพื่อจะเดินไปส่งเธอ   เธอหันหลังมา โผลเข้ากอดผม ก่อนที่จะพูดประโยคสุดท้ายว่า “อุ่นมึงเป็นเพื่อนที่กูรักที่สุดนะเว่ย”  จากนั้นเธอก็เดินหายไป  โดยที่ผมยังไม่ได้ร่ำลาเธอสักคำ………(ติดตามตอนต่อไป)



 

[smile]

Tweet

เข้ามาติชมกันได้นะคะ  ขอบคุณคะ 

[smile]

Tweet

เพื่อน! (ตอนจบ)
   ….หลังจากวันนั้นผมกับแก้ว  ก็กลายเป็นแค่คนรู้จัก  เราไม่ได้นั่งเรียนด้วยกัน  กินข้าวด้วยกัน  ไม่ได้ไปใหนต่อใหนด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน   ผมรู้สึกเสียใจนิดๆ ถ้าวันนั้นผมไม่พูดคำนั้นออกไป  เราก็ยังคงเหมือนเดิม  แต่ในอีกทางกลับกัน ผมก็ดีใจที่ได้บอกความรู้สึกให้เธอได้รู้ ถึงแม้ผลออกมามันจะไม่ดีเท่าไหร่  หลังจากปิดเทอมใหญ่  ไม่นานผมก็ได้ทราบข่าวจากเพื่อนของแก้วว่า   แก้วจะย้ายโรงเรียน  เพราะพ่อของแก้วที่รับราชการถูกย้ายด่วน เลยทำให้เธอต้องย้ายตามครอบครัวไป  ผมพยายามติดต่อเธอเพื่อจะถามเรื่องราวทั้งหมดจากปากเธอ  แต่ผมไม่สามารถติดต่อเธอได้เลย  ผมจึงพยายามหาที่อยู่ของเธอจนเจอ  และผมก็ไปที่นั่น  ที่บ้านของเธอ  แต่แล้วผมก็พบว่า  เธอย้ายออกไปแล้วเมื่อ 2 วันก่อน   ผมคิดว่าเธอคงโกรธผมมาก  เธอไปทั้งที่ไม่ลาผมสักคำ     
          จนเวลาผ่านไป 1 ปี   ความทรงจำของผมกับแก้วก็เลือนรางลง  ผมยังคบอยู่กับรุ่นพี่คนเดิม  ตอนนี้ผมเข้ามหาวิทยาลัยแร้ว   ความหวังที่ผมกับแก้วจะเจอกันอีก  ก็น้อยลงทุกที  ผมกำลังจะกินข้าวที่โรงอาหาร  แต่ยังไม่ได้ทันเข้าปาก   เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่คุ้นเคย  ก็ดังมาแต่ไกล   “อุ่นนนนนนนนน…..”
ผมหลังไปมอง  ภาพที่ผมเห็นตรงหน้าคือเพื่อนคนที่ผมรักที่สุด  กำลังโบกมือทักทายให้กับผม   เธอเดินเข้ามาทักทาย  และพูดคุยกับผมอย่างคนคุ้นเคย   ผมคิดว่า เธอจะไม่พูดคุยกับผมอีกซะแล้ว   แต่ที่ทำให้ผมแปลกใจก็คือ  เธอเดินมาพร้อมกับผู้ชายอีกคน คนนั้นคือแฟนเธอนั่นเอง  และผู้ชายคนนั้นก็คือ…… “ไอ่กอล์ฟฟฟ”
 

[BLUE Z]

Tweet

คุณ smile   ใจกว้างดีครับที่ให้"ติ"ได้..ผมในฐานะแฟนประจำมีข้อสังเกตุดังนี้

1   คำที่แก้วใช้แทนตัว มีถึง4คำ..กรู กู ฉัน แก้ว..เอาซักคำก็พอ
2   คำที่แก้วใช้เรียกอุ่น มีทั้ง..มึง แก อุ่น..คำเดียวก็ได้
3   คำที่อุ่นใช้เรียกแก้ว..มึง แก้ว จะเอาคำไหน
4   คำที่อุ่นใช้แทนตัว..อุ่น ขัดกับคำที่ใช้เรียกแก้วว่า มึง
ถ้าดูคำที่ใช้ตั้งแต่เริ่มในเครื่องหมายคำพูด คือ มึง กู แสดงความสนิทสนมกันก็น่าจะเป็นยังงั้นตลอด
หากคำแทนตัวหรือคำที่ใช้เรียกหาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอารมณ์จะโดดทำให้สะดุด..ความรู้สึกไม่ราบรื่น

4   คำที่อาจเขียนผิดหรือไม่สมบูรณ์

โรงเรียนสห    น่าจะเป็น    โรงเรียนสหศึกษา
ไอ่                                      ไอ้
ตะรอน                               ตะลอน
เคาว์ดาว                            เค้าท์ดาวน์
คริสมาส                             คริสต์มาส
บันยากาศ                          บรรยากาศ
พุ                                        พลุ
โผลเข้ากอด                       โผเข้ากอด
นะเว่ย                                 นะเว้ย
แร้ว                                      แล้ว

ผมเองใช้คำว่า"แร้ว"เมื่อเป็นการเย้าหยอกล้อภาษา แต่ถ้าเป็นบทประพันธ์ห้ามเด็ดขาด มันผิดเพี้ยน
ผลงานชิ้นนี้ของคุณผมอ่านเมื่อคืนสำนวนแย่กว่านี้ แสดงว่าคุณคงอ่านทบทวนและแก้ไขไปบ้างแล้ว
นั่นเป็นสิ่งที่ดีมาก ไม่มีข้อเขียนใดสมบูรณ์ถูกต้องที่สุดในงานเขียนเริ่มแรก...ขอเป็นกำลังใจให้ครับ.

  

[smile]

Tweet

ขอบคุณคะสำหรับคำติชม  จะนำทุกคำติมาแก้ไขนะคะ  ขอบคุณคะ