บันทึกท้ายโคลงมีหลายคนสงสัย ว่าทำไม "นมตำเลีย" ถึงเขียนอย่างนั้น
กระพ้มจึงขอทำบันทึกท้ายโคลงมาเป็นหมายเหตุเอาไว้ที่นี่ด้วย
"นมตำเลีย" เขียนขึ้นเพื่อเลียนแบบการแต่งเพลง ...
ลองนึกถึงเพลงไทยสมัยก่อนดูสิครับ
เพลงในยุคนั้นจะมีรูปแบบซ้ำๆ กัน
คือมี ๔ ท่อน ท่อนที่ ๑, ๒ และ ๔ มักมีท่วงทำนองคล้ายๆ กัน
ส่วนท่อนที่ ๓ จะมีทำนองต่างไป เรียกว่า "ท่อนแยก"
"นมตำเลีย" เลยเขียนเป็นโคลงสี่บท ให้บทที่ ๑, ๒ และ ๔ เหมือนกัน
ส่วนบทที่ ๓ ก็ทำให้ต่างออกไป เป็นท่อนแยกครับ
ทีนี้ ... เพื่อให้เห็นว่า "นมตำเลีย" เป็นเพลง ...
กระพ้มจึงต้องใส่ทำนองให้แก่บทโคลง ... ให้ต่างจากโคลงสี่สุภาพทั่วๆ ไป
โดยกำหนด (เอาเอง) ให้โคลงบทที่ ๑, ๒ และ ๔ มีลักษณะดังนี้
OOOOO............OO
OOOOO............OO
OOOXY.............XY
XYOTT..............OOOO
XY คือซ้ำ(เสียง)อักษร
TT คือทำเป็นคำโทคู่
ส่วนบทที่ ๓ ที่เป็นท่อนแยกนั้น กำหนดไว้ตามนี้
OOOAB............AB
ABOCD............CD
CDOEF.............EF
EFOTT..............OOOO
AB, CD, EF บ่แม่นเกรดที่ออกเด้อ ...
แต่เป็นการกำหนดคำซ้ำ(เสียง)อักษรที่เพิ่มเติมขึ้นมาจากท่อนอื่น
ดังนั้น "นมตำเลีย" จึงไม่ได้เป็นกลบท(สองบท) ของขนบการแต่งโคลงใดๆ
แต่เป็นการ "ทดลอง" เขียนโคลงเล่นเหล้น ของกระพ้ม ... ในนาม"วฤก" เองเท่านั้น ... ขอรับ แหะๆๆ
