ปัจเวกขณ์ เฉกงาน การศึกษา

ปัจเวกขณ์ เฉกงาน การศึกษา

328 ปลายข้าวว่อน ร่อนโรย โปรยเลี้ยงไก่
กุ๊กกุ๊กให้ ได้ยิน ไม่กินแหนง
แม่เรียกลูก ดึงลาก จากเถาแตง
ต่างออกแรง วิ่งโร่ ตัวโตนำ

329 อาหารอร่อย มื้อนั้น สำคัญอยู่
ตัวเมียผู้ จิกกิน เกือบอิ่มหนำ
ไม่ต้องหา ยื้อแย่ง แข่งกระทำ
มันจดจำ เสียงกุ๊ก ลุกเร็วไว

330 ปลายข้าวกิน เพียงกึ่ง ครึ่งกระเพาะ
แม่ย่างเหยาะ เลี่ยงออก ไม่บอกไข
หากินน้ำ คำน้อย ค่อยจากไป
ลูกไก่ไม่ ต้องถาม วิ่งตามกัน

331 พ่อแม่ไก่ เขี่ยคุ้ย ตะกุยจิก
บนต้นพริก ของดี ขมีขมัน
ทั้งใบอ่อน เม็ดเผ็ด เด็ดไม่ทัน
หนอนแมลงวัน งองอน หนอนกลางคืน

332 จิกไม่ถึง ทะลึ่ง ดึงปีกแม่
มันยักแย่ บินไต่ แม่ไม่ขืน
ชะเง้อคอ ขอหม่ำ น้ำลายกลืน
ลูกไก่ยืน ปีกหด อดเชยชม

333 ไก่ตัวใหญ่ ทำเห็น เป็นพื้นฐาน
ประสบการณ์ บางอย่าง ต้องสร้างสม
อาหารมาก อยากกิน บินจิกอม
กินไม่ได้ อย่าล้ม พยายาม

334 แม่กระแหย่ง กินพริก จิกไม่ถึง
ลูกโดดตึง อยากลองไม่ต้องถาม
ขยับปีก เพื่อบิน ลูกบินตาม
ไม่ได้ความ ลูกท้อ พ่อล้อเลียน

334 ปัจเวกขณ์ เฉกงาน การศึกษา
พัฒนา มาตรฐาน งานขีดเขียน
อ่านจำหมด ง่ายยาก ความพากเพียร
สู้วนเวียน ให้พบ ประสบการณ์

335 รวงข้าวคุย ทุยเฒ่า เล่าสนุก
ครูมีทุกข์ ถูกหัวร่อ ทั้งต่อขาน
สมศ. ออกหน้า มาประจาน
หย่อนผลงาน มาตรฐาน ประจานครู

http://news.buddyjob.com/education/show_news-3674-7.html

softly_gun @ บ้านบางกระบือ(ควายตัวสุดท้าย)

กลอนลำนำชุดนี้ ผู้เขียนนำเข้าสู่บท กระทู้ต่อไป จึงลอกของเก่าไว้ให้อ่าน
ต่อคำถาม ทำไมคุณปืนถึงเขียนเรื่องการศึกษามากมาย?
ชีวิตผูกพันธ์กับอาชีพและบุคคลที่อยู่ในอาชีพนี้ จำนวนมากครับ...